Kan je verliefd worden op een CD? En dan bedoel ik echt de hele zooi erbij, zoals vlinders, zenuwen en buikpijn? Ik denk van wel. Mij is het overkomen bij de ‘debuut-CD’ van het nieuwe Di-rect. Werkelijk alles klopt aan deze plaat. Wat een mooie liedjes, wat goed ingezongen en vooral wat een vette productie. Nergens worden platgetreden paden begaan. Overal lijkt bewust te zijn gekozen voor het onverwachte. Van ten minste zeven nummers denk ik dat de band ze op single zou kunnen uitbrengen. Het scheelt natuurlijk dat ik val op mooie melodieën, liedjes met een kop en een staart, koortjes, vette gitaren en teksten die ergens over gaan. Natuurlijk, liefde maakt blind. Dat weet ik ook wel. Maar echt, ik kan geen minpunt vinden op deze CD.